Tuesday, May 30, 2017

Who were they? Why they disappear? Want to meet them?


એએએ.... હાલો ચીતરુ, અજગર, ભંપોળી, ધામણ, બાજ જોવા....
સાપ અને નોળિયાના ખેલ જોવા....
દેરાણી અને જેઠાણીનો જાદુ જોવા.... એ હાલો.....
આવું બોલતા હાથમાં ડુગડુગી વગાડનારને તમે જોયા છે?
કોણ હતા એ? કેમ દેખાતા નથી?

મળવું છે એમને? 




Saturday, May 20, 2017

What’s the hurry for a home, we shall build you a toilet first!!


Malabhai Meer expressing his issues with VSSM
Since last many years few Meer families have called Lakhani their home. Somea five years back the government also sanctioned residential plots to these families however is yet to sanction the assistance for building a home. The efforts of VSSM’s Naran has also helped these families receive Antyodya ration cards. The wandering Meers come to Lakhani every month to collect their ration from government ration shop. Every time they are in Lakhani they pay a visit to their plots.
 “We were here to collect our ration and when we visited the plots we see these structures on our plots. A close look reveled they were toilets. We do not know how they have come up here!! There are no compost pits around the toilets just such boxes have been erected on our land!!” informed Malabhai.


We understand toilet units are important but,  these families should be staying there, they need to have a house first and toilets without compost pits to dispose the waste is sheer waste of the precious financial resources.  Don’t you agree??

In the picture – Malabhai Meer on his plot and the toilets that have mysteriously come up on their plots


Constricted only toilet without houses as well as
sanitation facilities in Lakhani
આ જુઓન ઘર બન્યા નહીં ન સરકારે આ ટીટી(શૌચાલય) બનાઈ દીધા.
લાખણીમાં મીર પરિવારો વર્ષોથી રહે. સરકારે પાંચેક પરિવારને રહેવા વર્ષો પહેલાં પ્લોટ ફાળવ્યા. પણ મકાન સહાય હજુ મળી નથી. મીર કામ ધંધા માટે ગામડાંઓમાં ફરે. Vssm અને કાર્યકર નારણની મહેનતથી મીરને અંત્યોદય રેશનકાર્ડ મળ્યા. એટલે રાશન લેવા દર મહિને આ પરિવારો લાખણી આવે અને આવે એટલે પોતાના પ્લોટ પર આંટો પણ મારી આવે.
માલાભાઈ કે છે કે, ‘આ ફેરા દુકોનેથી રાસન લઈન ઓય ઓટો મારવા આયો તો અમારી જગ્યામાં આ ટીટી ઊભા કરી દીધાતા. કુને બોધ્યા ખબર નઈ પણ ખાડા ક એવુંયે કોય કર્યું નઈ. ખાલી ખોખા ઊભા થઈ ગ્યા.’
શૌચાલય બને તેને અનુમોદન પણ તે પહેલાં ઘર થાય તે જરૃરી છે અને સૌથી અગત્યનું શૌચાલયનો લોકો ઉપયોગ કરી શકે તેવા બનાવાય તો એ કામનું નહીં તો શોષ ખાડા વગર એ શું કામના?
ફોટોમાં ઉપરોક્ત બાબતે વાત કરતા માલાભાઈ મીર અને તેમના પ્લોટમાં બનેલા શૌચાલય..

Wednesday, May 10, 2017

Ben, we can think of attending the wedding only if you do!!”

“Ben, you must come for the wedding, if you do not come none of the Dafer will. You also need to speak to my daughter’s in-laws. The recent raid by the police has scared them so much that they are refusing to come with the marriage party!! Will you speak to them?” insisted Kesarben.

“I certainly will talk to them. And remain present at the wedding. Please don’t worry.” I assured.


In the picture - at Dafer wedding…….
The wedding of Kesarben and Hayatbhai’s daughter was scheduled on 6th May, in Gangad. The Dafer from across Gujarat kept calling me to inquire if I was to remain present at the wedding, “Ben, are you going to the wedding, we can think of attending the wedding only if you do!!”  

By the time I reached the wedding venue after finishing the day at the office, it was 9.30 PM. Many guests had left the venue. They had reasoned that I might not be able to attend the wedding because of my busy schedule. Usually, the presence of VSSM’s Tohid or Raj is enough to assure the Dafer but this time around the fear of police harassment was huge and hence they wanted me to remain present.

It is such sad instance when such memorable occasions should be observed under the clout of fear!! We hope this shadows of fear and despair very soon become thing of past for this community. 


સાંજે ઓફીસનું કામ પતાવી લગ્ન માટે નીકળી લગભગ ગાંગડ પહોંચતા 9.30 થઈ ગયા હશે. પહોંચ્યા ત્યારે ખ્યાલઆવ્યો કે, કેટલાક લોકો તો નીકળી ગયા હતા. નીકળી ગયેલા સાથે વાત કરી તો તેમણે કહ્યું, ‘તમે કામમાં હશોએટલે નહીં આવી શકો એમ સમજીને અમે....’
પોલીસનો ભય તેમને લાગી રહ્યો હતો. એટલે મારી હાજરી તેમને જોઈતી હતી. આમ તો ડફેરના લગ્નમાં અમારાકાર્યકર તોહીદ કે રાજ હાજરી આપે. અમારી હાજરીથી તેઓ નિશ્ચત હોય...
લગ્ન જેવી સુંદર પળો પણ તેમને સતત ભયમાં વિતાવવી પડે! ભય વગર તેઓ લગ્ન કરે તેવી ક્ષણો નિર્માણ થાયતેવી અભ્યર્થના..
#ડફેરના લગ્નમાં....

Saturday, April 29, 2017

Police... STOP it, please!!

The Dafer are extremely terrified of the police. And there is a valid reason behind this. The police seem to have formed a habit of harassing the Dafer for no valid reason or fault. While we have been strongly advocating for the discontinuation of such atrocious behavior, the episodes keep happening frequently.

On 28th April, a Dafer wedding was scheduled on the outskirts of Padana village in Dhandhuka block. The family had requested presence of VSSM team members as they feared police harassment during the occasion. VSSM’s Tohid remained present at the wedding. The Dafer weddings usually take place in the night so aftet the wedding was over Tohid left the venue on the morning of 29th. At around 9.30 am, when he must have hardly reached Dhandhuka, Tohid receives a call from Lakhabhai and Bhayabhai Dafer. “Sir, the police have arrested us from the road near Kotla village. We are in the police vehicle now!”

Tohid rushed to the scene.  An agitated Lakhabhai was arguing with the police, asking them the reason behind targeting and harassing them. The police also took away the gold chain Lakhabhai was wearing for the occasion. The duo was surrounded by 8 policemen of S.O.G Bhavnagar.

Tohid intervened, asked them to stop behaving in such an appalling manner, mentioning of legal action if this continues. Tohid had by now introduced himself and the organization he represented. “We will present Lakhabhai if there is any complain against him!! Enough is enough, stop behaving in such a manner.” The Police Inspector mellowed down a bit and released Lakhabhai and Bhayabhai. The gold chain was also returned.


It is not just the Dafer who are tired and frustrated, we are tired of this agonizing behavior as well. 4 police cases have been complained between 23rd to 29th April alone. That too after a public consultation on Dafer issues in participation of senior police official!! Doesn’t the police authorities get the message!!

તા.28 એપ્રિલ 2017ના રોજ ધંધુકાના પડાણા ગામની સીમમાં રહેતા ડફેરને ત્યાં લગ્ન લેવાયા. પોલીસ આવશે અને લગ્ન બગાડશે તેવો ભય ડફેરોને હતો. એમણે #VSSM ના કાર્યકરને લગ્નમાં હાજર રાખવા વિનંતી કરી. કાર્યકર તોહીદ લગ્નમાં હાજર રહ્યો. લગ્ન પતાવીને તોહીદ તા.29ના રોજ સવારે નીકળ્યો. સવારે 9.30 વાગે ધંધુકા પહોંચ્યો હશે ત્યાં લાખાભાઈ અને ભાયાભાઈ ડફેરનો ફોન આવ્યો. "સાહેબ કોટડાગામના રોડેથી પોલીસે પકડી લીધા છે અને જીપમાં બેસાડી દીધા છે."


તોહીદ તાબડતોડ પહોંચ્યો. લાખાભાઈ પોલીસને ગુસ્સામાં પોતે કોઈ ગુનેગાર નથી શા માટે આમ હેરાન કરો છો તેમ કહી રહ્યા હતા. પોલીસે લાખાભાઈએ પહેરેલો સોનાનો દોરો ચોરી કરીને મેળવ્યો છે એમ કહીને લઈ લીધો હતો. એસ.ઓ.જી.ભાવનગરના આઠ પોલીસકર્મીઓએ તેમને ઘેરી લીધા હતા.
Allarakh Dafer & Mohammadbhai Dafer talking to Press
તોહીદે પોલીસને ખોટી રીતે ડફેરને ના કનડવા કહ્યું અને આવું રહેશે તો કોર્ટમાં લઈ જઈશું તેવી ધમકી પણ ઉચ્ચારી. "લાખાભાઈના નામે કોઈ ગુનો ક્યાંય પણ મળે તો અમે તેને હાજર કરીશું પણ આવું હવે બંધ કરો..." આ વાત કરીને તોહીદે સંસ્થાનો પરિચય આપ્યો. પી.આઈ. ઢીલા પડ્યા અને લાખાભાઈ અને ભાયાભાઈને મુક્ત કર્યા. સાથે સોનાની ચેઈન પણ પાછી આપી.
હવે અમેય કંટાળ્યા છીએ. 23 તારીખની પોલીસની કનડગત ડફેર ઉપર ચાલી રહી છે. તા.29 સુધીમાં આ ચોથો કેસ છે.... પોલીસને હવે બસ કરો એટલું જ કહેવું છે....

Friday, April 14, 2017

The never ending pain of being born as Dafer…

The current living conditions of Dafer

Have you ever wondered how it is to be born as a Dafer?? Allow us to share…


Naseeb is being hounded by the Savarkundla Police. There is nothing wrong Naseeb has done but for some reasons the police has decided to arrest him. The police visit his shanty every day.  His wife was in the last few weeks of her pregnancy, the police approached her and asked for information on Naseeb’s whereabouts, threatening her in the process. This police threat traumatized Naseeb’s wife who went into premature labor and eventual delivery of a still born child. “Ben, our life is ruined!!”

And this is just one story, we can share hundreds of such living tales…

Honestly,  it is extremely painful and traumatic to live a life as Dafer. The community feels that the even the wild animals have a better chance to life than them. They aren’t shooed away. The villagers ask them to move out of their village periphery and like it or not they need to follow the dictates. The Dafer always say, “Had we been humans we would have enjoyed all the rights but we are Dafer not humans!!” The law makers, authorities, society or the police, no one listens to Dafer who have nowhere else to go but raise a helpless plea to almighty, “Why did you allow us to be born as Dafer!!” 

ડફેર તરીકે જન્મવું કેટલું પીડનારુ છે. હજારો તકલીફો, વેદના અને એને લઈને જુદા જ મૂંઝારા પણ એ કોઈનીયે સામે વ્યક્ત ના કરાય. ઈશ્વર મંદિર, મસ્જિદમાં અને ક્યાંકખુલ્લા આકાશમાં હોવાનું માનીએ એટલે આકાશની સામે બે હાથ ઊંચા કરીને ડફેર તરીકે શીદને જનમ આપ્યો એવુંયે ઘણીવાર બોલાય. ગામવાળા આવીને સીમ ખાલીકરવા કહે અને ના જવું હોય તોય સીમ ખાલી કરીને જતા રહેવાનું. આના કરતા તો જંગલી જાનવર તરીકે જન્યા હોત તો સારુ થાત કોઈ આમ હડઘૂત કરીને કાઢી તો નામુકત. પણ ના અમે તો જાનવરની કક્ષાનાય નહીં.. અમે તો ડફેર. માણસ તરીકે જન્મેલાને કેટલાક અધિકાર આપ મેળે મળે પણ અમે તો ક્યાં માણસ છીએ... 

નસીબને સાવરકુંડલા પોલીસ શોધી રહી છે. નસીબ ભાગી રહ્યો છે અણે કોઈ ગુનો કર્યો નથી. પણ પોલીસે તો કોઈ પણ હિસાબે નસીબને પકડવાનું ધાર્યું છે. નસીબનાછાપરે રોજ પોલીસ આવે. એની પત્નીને છેલ્લા દિવસો જઈ રહ્યા હતા. બાળક જન્મે એની સાથે રમવાના ઓરતા પડતા મુકી નસીબને ભાગતા ફરવાનું. એની પત્ની પાસેપોલીસે આવી નસીબનો પત્તો પુછ્યો, થોડી ધમકી પણ આપી. આ ધમકીની નસીબની પત્નીને એવી ફડક બેસી ગઈ કે પ્રસુતિની પીડા તત્કાલ ઉપડી અને બાળક મરેલુંઅવતર્યું. ધૂળ પડી અમારા જીવતરમાં બેન...

આવી તો કેટલીયે જીવતી વાર્તાઓ ડફેરોની અંદર ધરબાયેલી પડી છે....  


Relations that destiny built…

Gafarbhai Dafer
“Ben, please look after my family if this illness takes me away!!”

“Gafarbhai, have faith nothing will happen!”

Gafarbhai had recently suffered a stroke which left him paralyzed.

“I have lost hope and there is no one except you who cares for our wellbeing, please take care of them!”

Gafarbhai resides in Sanand’s Rethal village. He is one of those Dafer who gave up unlawful activities after getting to know VSSM. It was the beginning of VSSM’s journey when I came into contact of Gafarbhai and Iyava’s Latifbhai. In the past, these men must have taken up robbery and loot to meet the hunger pangs of their children. But that was history. Both these men were of my father’s age yet called me Ben, meaning sister in Gujarati. During the season of wheat, knowing that I love Ponk they would come over to Sarkhej with wheat ponk(tender wheat berries that is delicacy in Gujarati cuisine). “So, did you both ask the farm owner before harvesting these wheat berries??” I would inquire.

Both would burst into a very warm and honest laugh before replying in affirmation.

Later, Gafarbhai began farming as a mean to earn living. Latifbhai is no more but his children still call  me Foi/paternal aunt and reach out to me in times of need.

It is this trust and faith these nomadic families have in us that keeps me going. They are sure I will be there to take care of them whenever they need me, cause to them I am their guardian. Very often I feel that these are the relations that were destined to happen,  I pray to Almighty to always provide me with the strength and understanding that allows me to uphold their trust in me.

‘બેન મને લકવાની અસર થઈ ગઈ સે મને કાંક થઈ જાય તો તમે મારા કટુંબના ધણી થાજો...’

‘અરે એવું ના બોલો ગફારભાઈ તમને કશું જ નહીં થાય...’

‘પણ મને હવે મારો બહુ ભરોહો નહીં રહ્યો અને તમારા વના બીજુ અમારું કોઈ સેય નઈ... ધાન રાખજો હો બેન..’

ગફારભાઈ સાણંદ પાસેના રેથળ ગામની સીમમાં રહે. તેમને હમણાંથી લકવાની અસર થઈ ગઈ છે. એક વખત સુધી #ગુનાહિતપ્રવૃતિ પણ કરી. પણ પછી સમજાવટથી બધુ મુક્યું. #ડફેરો સાથે કામ શરુ કર્યું એ વખતે ઈયાવામાં રહેતા લતીફભાઈ અને રેથળમાં રહેતા ગફારભાઈના પરિચયમાં આવવાનું થયેલું. વખાના માર્યા ક્યારેક આડા રસ્તા લઈ લેતા, બંને જણાએ પછી તો ચોરી મુકી દીધી. ઉંમરમાં મારા પપ્પા કરતાય મોટા પણ મને બેન કહે. ઘઉંની સીઝનમાં પોંખ લઈને સરખેજ સુધી આપવા આવે. હું પાછી પુછુ કે, ખેતરના ધણીને પુછ્યા વના પોંખ માટે ઘઉં લીધા કે? બંને હસે અને પુછીને લીધા સે બાપલા.. એવો હસતા હસતા જવાબ આપે.

તે પછી તો ગફારભાઈએ ભાગવા ઘઉં વાવવાનું કર્યું. લતીફભાઈ હવે નથી રહ્યા પણ એમના દીકરા આજેય ફોઈ કહીને બોલાવે. 

#વિચરતીજાતિના દરેકને કેટલો ભરોસો છે અમારા ઉપર. કોઈના ધણી થવું એટલે કાળજી લેવાની વાત આવી અને એ કાળજી હું લઈશ એવી એમને ખાત્રી છે.. ક્યું ઋણાનુંબંધ છે આ પરિવારો સાથે સમજાતું નથી... પણ એમનો ભરોસો કાયમ જાળવી રાખુ તેવી સમજણ કુદરત આપે તેવી પ્રાર્થના...

ફોટોમાં ગફારભાઈ...

Saturday, March 25, 2017

VSSM helped release the three boys who were kept in the jail in Amreli...

Dafer boy couldn't stop himself from embracing his mother 
The 12-year-old boy of the Savarkundla Dafer case endures police torture and electric shocks….

A few days back we had written about an incident that had occurred against the Dafer in Savarkundla town. This post is in continuation of the same incident. The incident was about a police official belonging to Savarkundala LCB filing a robbery case against the Dafer. Three young men and a 12-year-old boy belonging to Dafer community were arrested and beaten in police custody without any warrant. The 12-year-old was mercilessly beaten and given electric shock. When the child was produced before the court he told the judge about the torture he had endured in police custody. The child’s narration pained the judge who himself  examined the boy. He ordered a medical examination of the boy. VSSM’s team member remained present during the medical examination. The examination was undertaken at government hospital in Savarkundla and the doctor handed over the report in a sealed envelope.   

By the time the formalities related to the medical examination were completed it was already evening so the judge did not open the envelop. Eventually when the cover containing the report was opened during the next hearing, it mentioned that the police had not tortured the child!! Absolutely shocking and unbelievable… the decay is so deep.!!

The police officials are a bit taken aback with the way the case has developed. They weren’t expecting such a response. They have threatened the Dafer to lie low or else face the consequences once the case fades away in time.  In the meanwhile, VSSM helped release the three boys who were kept in the jail in Amreli. The parents had hired a jeep to bring their boys back home.  The boys too were eagerly awaiting their parents. As soon as the jeep arrived they just ran towards it and even before their parents could open the door the boy couldn’t stop himself from embracing his mother (as seen in the picture).

“The police have filed such wrong accusations on our children, just because we are Dafer we have to endure all such police atrocities….” This is what the Dafer keep talking all the while.

VSSM and the Dafer will make further presentation against the police during the next hearing. We have also requested for an appointment from the Director General of Police. Our intent is to create better understanding and sensitivity amongst the entire police department towards the Dafer, along with that we also hope that if the police official is found guilty the court should take measures against them.

સાવરકુંડલામાં રહેતા ત્રણ ડફેર યુવાન અને એક 12 વર્ષના ડફેર છોકરાંને એલ.સી.બી.ના પોલીસકર્મીને લૂંટ્યાના કેસમાં એલ.સી.બી.એ વગર વોરંટે પકડ્યા અને વગર રીમાન્ડે ખુબ માર્યા. ઈલેકટ્રીક કરંટ પણ આપ્યા. 12વર્ષના છોકરાંને પણ પોલીસે કરંટ આપ્યાનું અને માર માર્યાનું કોર્ટમાં જણાવ્યું. જજ સાહેબ પણ આ સાંભળીને દુખી થયા.તેમણે છોકરાંને જાતે તપાસ્યો અને દાકતરી તપાસની સૂચના આપી. Vssmના કાર્યકર પણ દાક્તરી તપાસમાં સાથે રહ્યા. સાવરકુંડલાના સરકારી દવાખાનામાં કામ કરતા ડોક્ટેર સીલબંધ કવરમાં રીપોર્ટ આપ્યો.

સાંજ પડી ગઈ હતી એટલે જજે રીપોર્ટ ત્યારે ઓપન ના કર્યો. પણ તે પછીની મુદ્તે અમેગયા અને ડોક્ટરનો રીપોર્ટ ઓપન કર્યો, તો પોલીસે કોઈ માર માર્યો નથી તેવી વિગતો બહાર આવી. આટલી હદે બધુ બદલાઈ શકે તે કેવી રીતે માન્યામાં આવે.

પોલીસ થોડી ડરી એટલે ડફેરોને ધમકી આપી કે આવું કાંઈ કરશો નહીં, પછી અમે જ છીએ તમને જોઈ લેશું વગેરે.. અમરેલી જેલમાં રાખેલા ત્રણ છોકરાંને જામીન પર અમે છોડાવ્યા. જેલમાંથી મુક્ત થયેલા છોકરાંઓને લેવા તેમના મા- બાપ સ્પેશીયલ જીપ ભાડે કરીને આવી રહ્યા હતા. છોકરાંઓ મા-બાપની રાહ જોતા હતા. જેવી જીપ આવી કે જીપનો દરવાજો ખોલ્યા વગર જ છોકરો તેની માને ફોટોમાં દેખાય છે તે રીતે હેતથી મળ્યો.

‘કેવો ખોટો આરોપ અમારા છોકરાંઓ ઉપર પોલીસે મુક્યો. ડફેર છીએ એટલે આમ પોલીસનો ત્રાસ કાયમ સહન કરવાનો...’ તેવું તેઓ દુઃખી હૈયે સતત બોલ્યા કરે છે..

પોલીસ સામેની vssm અને ડફેરોની રજૂઆતો કોર્ટમાં આગામી મુદ્દતે થશે. ગાંધીનગર પોલીસ મહાનિર્દેશક શ્રીને આ મુદ્દે મળવા સમય માંગ્યો અને તેમણે તારીખ આપી છે. ડફેરના મુદ્દે આખો પોલીસ વિભાગ સંવદેનશીલ બને તેવો અમારો પ્રયત્ન છે.. તો સાથે ખોટુ કરનાર પોલીસ સામે કાર્યવાહી થાય કોર્ટ તેમની સામે પગલાં લે તે પણ ઈચ્છીએ છીએ...

હજુ આ આખા કેસમાં નસીબનું નામ પણ પોલીસે આપ્યું છે. પોતાનું નામ ખુલ્યા પછી નસીબ ઉપર જે વિત્યું તે આગળ જણાવીશું..

Tuesday, March 14, 2017

Mittal Patel shares her life experiences with VSSM & Nomads at Amita Memorial Trust-Mumbai

 I was recently given the opportunity to speak on ‘The Road Less Travelled’ in a talk hosted jointly by Amita Memorial Trust and the Bombay Chartered Accountant Society. It was a pleasure to speak about the endeavors of VSSM in presence of the friends of VSSM our dear Pradipbhai Shah, Rashminbhai Sanghvi, Nanditaben Parekh, Mihirbhai Sheth, K. K. Jhunjhunwala, Meenaben Shah and numerous other friends and well-wishers of VSSM. Along with them the talk was well attended by numerous other sensitive and compassionate members from the society.

The event was in memory of  dear Amitaben and I am grateful to respected Pradipbhai and Nanditaben for giving me this opportunity to speak about VSSM’s journey and the daily struggles of working with some of the most vulnerable and marginalized groups of this country.

Such occasions are instrumental towards taking the message of the nomadic and de-notified communities to wider number of people.

અમીતા મેમોરીયલ ટ્રસ્ટ અને બોમ્બે ચાર્ટર્ડ એકાઉટન્ટન્ટ સોસાયટીના ઉપક્રમે એક અનેરો માર્ગ વિષય પર વકતવ્ય આપવાનું થયું. આદરણીય અને પ્રિય એવા પ્રદીપભાઈ શાહ, રશ્મીનભાઈ સંઘવી, નંદીતાબહેન પારેખ, મીહીરભાઈ શેઠ, કે કે ઝુનઝુનવાલા, મીનાબહેન શાહ વગેરે જેવા ફ્રેન્ડસ ઓફ વિ.એસ.એસ.એમ. સાથે સંકળાયેલા સૌ સ્વજનો જેઓ હંમેશાં વિચરતી જાતિઓ સાથેના કામોમાં સાથે ઊભા રહ્યા છે તેઓ અને તેમના સિવાયના પણ સૌ આ કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત રહ્યા. 

પ્રિય અમીતાબહેનની સ્મૃતિમાં આયોજીત આ કાર્યક્રમમાં વિચરતીજાતિઓ સાથેના કામની સફર વર્ણવાનો મોકો મળ્યો તે માટે આદરણીય પ્રદીપભાઈ અને નંદીતાબહેનની આભારી છું.

વિચરતી જાતિઓની વાત વધુ લોકો સુધી પ્રસરાવવાનું માધ્યમ આવા વકત્વયો બને છે જેનો આનંદ છે.

At a Dafer wedding someone uttered the word Police and there was chaos all around…


“Ben, we have a Dafer wedding in Dholka, can you please request the police not to harass us during the occasion. Nobody will turn up for the wedding if they fear police bustle at the ceremony,” pleaded Hamirbha from Nagra, over the phone.

This is not for the first time that we have received such a phone call. Whenever there is a wedding scheduled in the Dafer community, we invariably receive a call from the family, requesting us to speak to the police to allow them to enjoy the dignity of the occasion. I asked them to relax and assured that Tohid and Maulikraj from VSSM will remain present at the wedding to ensure the entire event remains free of any untoward situation.

The wedding happened peacefully, the guests were showering their blessings and gifts to the newlyweds and suddenly some boy announced, “Police!”

There was fear everywhere, all the men were prepared to sprint and hide for protection, Hamirbha yelled, “Relax, there is no need to run,   VSSM has spoken to the police, they will not be coming here and we also have with us team members from the organization. There is no need to fear!!” Hamirbha’s assurance could pacify and calm the marriage party for a while. But after the brief commotion the men decided to sit near the fields, so that they can get an easy escape or hide if at all the police decides to make an appearance.

The fear the men from Dafer community experience is of a very different nature. Inspite of being innocent they fear being caught and tormented by the police just because they belong to this community. We usually seek police protection but, have you ever experienced the need to seek protection ‘from police brutality.’ Strange and sad but this is the bitter truth Dafer must live with.

“We are humans but the police can sense us from anywhere, even if we are in a middle of a crowded bazaar, even if our face is covered so…. They just sense us …

That fear in the eyes is so truly captured by Maulikraj…

ડફેરના લગ્નમાં પોલીસ એવું બોલ્યા કે સૌ ભાગ્યા...

‘બેન ધોળકામાં ડફેરના લગ્ન સે તમે પોલીસને ભલામણ કરી દેજોને નકર બધા હેરાન થઈ જાહે અને લગનમાં કોઈ આવશે નહીં’ નગરાથી હમીરભાનો ફોન આવ્યો. કોઈ પણ ડફેર વસાહતમાં લગ્ન લેવાય કે તે પહેલાં પોલીસ શાંતિથી લગ્ન કરવા દે તે માટેની ભલામણ કરવાનો ફોન અચૂક આવે. મે ચિંતા ના કરવા કહ્યું અને vssmમાંથી બે કાર્યકર તોહીદ અને મૌલિકરાજ લગ્નમાં ઉપસ્થિત રહેશે તેમ કહ્યું. 

લગ્ન પત્યા ચાંલ્લો લખાવવાનું ચાલતું હતું ત્યાં અચાનક એક છોકરાએ આવીને કહ્યું, ‘પોલીસ’ બધાએ સાંભળ્યું. એક ક્ષણ માટે તો રેડી સ્ટેડી ગો બોલ્યા પછી સૌ ભાગે તેવો માહોલ થઈ ગયો. હમીરભા મોટેથી બોલ્યા, ‘અરે ભાગશો નહીં, બીવાની જરૃર નથી. સંસ્થાના માણસો આપણી સાથે છે. પોલીસમાં ભલામણ થઈ ગઈ છે કોઈ નહીં આવે.’ તેમની બૂમોથી થોડીવારમાં વાતાવરણ શાંત થયું. તે પછી મોટાભાગના પુરુષો ખેતર તરફ કે જ્યાંથી સરળતાથી ભાગી શકાય અને સંતાઈ પણ શકાય તે તરફ જઈને બેઠા. કોઈ ગુનો કર્યો નથી છતાં એક જુદા જ ભયના ઓથાર નીચે આ પરિવારો જીવતા હોય છે. 

ખેર આપણા ત્યાં કે તે સિવાયના કોઈ પણ સમાજમાં થતા લગ્નો માટે આપણે ક્યારેય પોલીસને શાંતીથી લગ્ન થવા દેવાની ભલામણ કરતા નથી પણ ડફેરને કરવી પડે છે એ કરૃણતા છે...

‘અમે છીએ માણસ પણ બજારમાંય પોલીસ અમને જોઈ જાય ને તો એમને તુરત ખબર પડી જાય કે અમે ડફેર.. ચહેરો આમ ઢાંક્યો હોયને તોય ખબર પડી જાય.. 

તસવીર મૌલિકરાજ

Monday, March 06, 2017

One more incidence of police harassment of Dafer families…..

VSSM, on behalf of these families, has reached out for help
Home Ministry and the Human Rights Commission.  
Every time we communicate on an incidence of police atrocities carried out on the Dafer, we tell ourselves may be this is the last time we are required to write about the unlawful harassment of the Dafer and each time the police succeeds to prove us wrong!! The incidents keep reoccurring in some or the other region of Gujarat, leaving us frustrated, demoralized and depressed!!

Recently, a police official appointed at Savarkundla’s Nageshri police station filed a complaint stating that he was looted on the night of 24th February by 4 Dafer men.  Amongst the four men he named, one was just 12 years old and he had no clue of the crime he had committed. He was accompanying his father Kalubhai to a market to purchase  manure for a farm in Savarkundla. Right in the middle of the bazaar, the police asked Kalubhai to alight from his bike,  they took his  12-year-old son Rasul and the bike. On the other hand, Sultan and Sataar were also taken in custody by police on pretext that they had some work with the two of them. Taju, who had arrived to  the police station to inquire why his brothers were taken into custody, too was sent behind the bars for questioning the police authorities!! The Amreli LCB beat and tortured the three men for three days, compelling them to confess their crime. On the other hand,  Rasul was nowhere to be found!!

As the atrocities continued on the poor Dafer men who work as farm laborers, their families reached Gandhinagar for help. This annoyed the police even further, who threatened of dire consequences for seeking help and complaining to higher authorities in Gandhinagar. “Are you guys out of your senses, do you consider yourself that big to go against us to Gandhinagar?? Remember, we can make it difficult for you to survive in Savarkundla!!” they threatened.

The men were brought to the court, “We have been captured without any warrant and were tortured and beaten without any remand!!” said the captive in the court. The judge has ordered medical examination.

The police has absolutely lost track of the behavior that is expected from them, the need to represent empathetic and humane approach towards the lesser humans ( this is how the Dafer and other marginalized communities are believed to be by the society at large) and to perform their duty as a protector and not as a persecutor!!!

Imagine the plight of the parents who have no idea where their child is, it has been four days and every time they go to the police station to inquire about Rasul, they are shooed away like  cattle…. It is beyond our understanding on what should we expect from such police!!

VSSM, on behalf of these families, has reached out for help to DGP, Home Ministry and the Human Rights Commission.  

ડફેર પરિવારોને પોલીસ દ્વારા થઈ રહેલી હેરાનગતિ

સાવરકુંડલાના નાગેશ્રી પોલીસ સ્ટેશનમાં ફરજ બજાવતા એક પોલીસ કર્મચારીએ તા.24 ફેબ્રુઆરીની રાત્રે પોતાને ડફેર સમુદાયના ચાર વ્યક્તિએ લૂંટ્યા હોવાની ફરિયાદ કરી. આ ચારમાંથી એક છોકરો તો 12 જ વર્ષનો એને તો બિચારાને ખબરેય નહોતી કે એણે કોઈને લૂંટ્યા છે. પિતા કાળુભાઈ સાથે સાવરકુંડલા ખેતરમાં નાખવાનું ખાતર ખરીદવા ગયો અને બજાર વચ્ચે પોલીસે કાળૂભાઈને બાઈક પરથી નીચે ઉતાર્યા અને બાઈક લઈને 12 વર્ષના રસુલને લઈ ગઈ. જ્યારે સુલતાન અને સતારને પણ કામ છે એમ કહીને પોલીસ ઉપાડી ગઈ. તાજુ પુછવા ગયો કે મારા ભાઈઓને કેમ પુરી રાખ્યા છે બસ એ પુછવાના ગુનાસર એને પણ પકડી લીધો. 
અમરેલી એલ.સી.બી.એ આ ત્રણેયને ગુનો કબુલ કરવા માટે ત્રણ દિવસ માર્યા. રસુલને ક્યાં રાખ્યો હતો તેનો તો પતોય નહોતો. 

ખેતરમાં મજુરી કરનારા ડફેર પરિવારો પર પોલીસે કાળો કેર વર્તાવ્યો. ગાંધીનગર સુધી રજૂઆત કરી. રજૂઆત કરી એટલે સ્થાનિક પોલીસ વધારે ગુન્નાઈ. ‘અલ્યા એવડા મોટા થઈ ગ્યા કે છેક ગાંધીનગર જઈ આવ્યા. જીવવું હરામ થઈ જશે સાવરકુંડલામાં’ એવી ધમકી ઉચ્ચારે છે. 

છોકરાંઓને કોર્ટમાં હાજર કર્યા છોકરાંઓએ કહ્યું કે, ‘વગર રિમાન્ડે અમને માર્યા, વગર વોરંટે અમને પકડ્યા..’ જજે દાક્તરી તપાસ માટે કહ્યું છે... 

પોલીસ કેવી ખતરનાક રીતે વર્તી રહી છે. માણસ તરીકેનો ધર્મ જ ભૂલી ગઈ છે. એ મા જેનો 12 વર્ષનો દીકરો ક્યાં છે? જેની ભાળ એને ચાર દિવસ સુધી મળી નથી તેની દશા તેમણે વિચારી છે ખરી. પોલીસ સ્ટેશનમાં પુછવા જાય તો પશુની જેમ હાંકી કાઢે છે. આવી પોલીસને શું કહેવું. 

Vssmએ આ પરિવારોની ગાંધીનગરમાં ડી.જી.પી., ગૃહમંત્રી થી લઈને માનવ અધિકાર પંચમાં રજૂઆતો કરાવી.